Ulusal Bir Robot Politikası Yok

Ulusal Bir Robot Politikası Yok

Wollongong Üniversitesi Profösörü Gürsel Alıcı: “Bizim en büyük problemimiz ulusal bir robot politikamızın ve bunu düzenleyen bir ofisin olmaması. Bu durum, biraz sistemle biraz da üniversitelerin işleyişi ile ilgili.”

Wollongong Üniversitesi Profösörü Gürsel Alıcı ile  Robot Bilimdeki Akademik Araştırma ve İlgili Sanayi Aynı Amaçlara Kilitlenebilir mi sorusuna cevap aradık.

Türk sanayicilerinden size herhangi bir işbirliği çağrısı geldi mi?

1994 yılında Gaziantep’te genç bir dekan yardımcısıyken, tüm sanayiyi kapı kapı dolaşıp onların ne istediğini anlamaya çalıştık. Üniversite-sanayi işbirliğini arttırmak için bir merkez kurduk. O zaman var olan destekle Gaziantep sanayisinin araştırma ve geliştirme çalışmalarını saptadık. Bu amaçla Tübitak-Türkiye Teknoloji İzleme ve Değerlendirme Başkanlığı’nın Ar-Ge desteği vardı. Türkiye Teknoloji Vakfı da vardı. Bu nedenle sanayiye bir miktar katkımız oldu. Şimdilerde robotik-otomasyon dergilerinde robot sanayi ile robot araştırmaları arasında kopukluk olduğundan bahseden yazılar görüyorum. Sonuçta özellikle robot uygulamaları alanında beraber çalışmak zorundayız. Sanayi ise çözüm isteyen bir yer. Aslında amaçlar aynı fakat herkesin şahsiyeti farklı. İnsanlar tek çalışmak isteyebilir ancak devir değişti artık. Buna gücünüz de yetmiyor. Hem pahalı, hem zahmetli bir iş çünkü baştan araştırmanızın ayaklarını doğru koyarsanız sanayi ile ilintili olarak az zamanda çok yol alırsınız. Belli bir amaca kilitleniyorsunuz. Bahsettiğim gibi belki hayal edilen, çözüm çıkmayabilen ama o noktada öğrendiğiniz çok ders var. Sonuçta araştırma, insanlara ve duruma geniş açıdan bakmak, bilgiyi ortaya koymak demektir. Dolayısıyla sanayi kültürünü seminerler ve konuşmalar vasıtasıyla anlatabiliriz. Demeliyiz ki “Bize verdiğiniz yatırım, ilk anda çözüme dönüşmez ama yarın benim mezunum size geldiğinde o hataları yapmayacaktır”. Bu kültürü yerleştirmemiz lazım. Bunu bir şekilde kültüre aşılamamız lazım. Tabii üniversite olarak da bizim bunu anlamamız gerekiyor. Yani tepeden bakmayıp,  sanayicilerle akademisyenlerin farklı dünyaların insanları olduklarını anlatmamız lazım. O amaçla ne kadar birbirlerini anlarlarsa hedefe kilitlenir, diğer ülkelerin de yaptığı gibi ilerlersiniz. Eğer bir ülke gelişmek istiyorsa katma değeri yüksek ürünler yapmak zorunda. Gömlekle, pantolonla, ceketle bir yere varamazsınız. 

Haberin Tamamı ST Robot Yatırımları Dergisi'nin Mart 2017 Sayısında

Yorumlar

Yorumunu yaz