AHMETLEVENT ÖNER
Uzman Eğitmen & Kıdemli Danışman
Stratejik Eğitim ve Danışmanlık

Tepkisel davranıyorsak; takım çalışması ve sürekli başarı rüyadan ibarettir!…

Stratejik Eğitim ve Danışmanlık firmasından Uzman Eğitmen & Kıdemli Danışman Ahmet Levent Öner, “Özgün ve farklı olmaktan korkarız. ‘Hayır yapmam!’ ya da ‘Ben istemiyorum’ sözünü pek kullanamayız. “Olur.” der, sonra da ya şikâyet ederek yapar, ya da; bin dereden su getirerek, kıvırtırız... Takım olamayız. Birey olamadığımız için; ancak ‘sürü’ olabiliriz. Sürü olunca; ya yenilmemek için kaçarız, ya da; parçalamak veya yemek için saldırırız” diyerek, sürü insanı olduğumuz sürece ‘sürekli başarı’nın rüyadan ibaret olacağını vurguluyor.

Ömürlerimizde, bitmeyen ‘keşkeler’ vardır. Yaşanmış her neyse, pek çok şeyden pişmanızdır. “Mutluyum, iyi ki; yaşamışım ve öğrenmişim” ya da “O zamanki durum ve şartlarda, deneyim ve bilgim ile bunu yapmam/yaşamam lâzımmış” diyemeyiz...
Kendimizi, hoş görüp, sevemeyiz. Verilen kararlarımızda da yaptığımız işlerde de ayna karşısındaki görüntümüzde de bu geçerlidir.
Korku, kaygı ve alışkanlıklarımız ile olaylara bakarız. Bu nedenle; bir teklifi veya işi kabul eder ve karar verdiğimiz, bu işin sonunda, “Neden bu işe başladım? / Yaptım?” gibi fikirlere kapılmak ve söylemlerde bulunmak eğilimimiz vardır.
Maç kaybedilmiş ise; suçlu olan; saha, hakem, ya da seyirci ve hatta meteoroloji durumudur. İşler kötü gidiyorsa; suçlu patron, eş, çocuk, veya; ast hatta müşteridir. En komiği de; kalkınamamamızdan, hep dış mihraklar(!) suçludur ve sonuna kadar sorumludur.

ANLAYAMADIĞIMIZ ŞEYLERE BOŞ SAYGI GÖSTERİRİZ
Anlayamadığımız şeyleri sorgulamaz ve anlamaya çalışmayız. Anlayamadığımız şeylere karşı ve hatta ‘anlaşılmaz şeyleri anlatan kişilere’ karşı boş bir saygı gösteririz.
Kitabî, hayattan uzak ve teorik olmaya eğilimimiz vardır.
Tepkisel davranırız. Otoriteye ve bizden güçlüye karşı, bir boyun eğme ve bazen ‘yalakalık etme’ eğilimimiz varken, doğal ve halktan kişiler ile statüsü daha düşük (!) kişilere karşı aslan kesilebiliriz. Velhasıl boyun eğer ya da boyun eğdiririz. Kapalı olduğumuz için, karnımız şişer ve dedikodu ederiz…
Sihir ehli ve kişisel kurtarıcılar, ‘prensler’, ‘sihirbazlar’ arayarak, sorunlarımızı düzelteceklerine inanırız.
Diğer insanların etkisinde kolayca kalırız. Adettendir, diğerleri için yaşarız. “Konu komşu ne der” lâfını pek severiz. Özgün ve farklı olmaktan korkarız. “Hayır yapmam!” ya da; “Ben istemiyorum.” sözünü pek kullanamayız. “Olur.” der, sonra da ya şikâyet ederek yapar, ya da; bin dereden su getirerek, kıvırtırız... Bazen de arazi oluruz.
Takım olamayız. Birey olamadığımız için; ancak ‘sürü’ olabiliriz. Sürü olunca; ya
yenilmemek için kaçarız, ya da; parçalamak veya yemek için saldırırız.

“BENİM KAFAM BU İŞE BASMADI” DEMEYİZ
Genelleme ve ‘kaçak dövüşme’ eğilimimiz vardır. Örneğin; bir işe kafamız basmamış ise adam gibi “Benim kafam bu işe şu, nedenler ile basmadı” demeyiz. “Bu bizim ülkemize uymaz.” veya “Bu bizim işletmede uygulanamaz.” ya da; “Bizim millet bunu anlamaz” gibi yaklaşırız. Yani orada da suçu ve olumsuzluğu birilerine mal ederiz.

İnsanı ihmal edebiliriz, ‘insan’ en sonda gelir. Aile, vatan, millet, işletme, devlet gibi; insanlardan oluşan ve ‘insanlar için’ olması gereken örgütler ve kavramlar ise, hep insanın önünde gelir. Bütün bunlara rağmen; vizyon, misyon, değerlerimiz ve tabii bunların ışığında ilkelerimiz olmadığı için, esnek ve ‘kıvrak’ olarak da görünebiliriz. Günün ve şartların adamı olarak; sık sık ‘pişman olabileceğimiz’ davranış ve hataları tekrarlar, günü, hatta o anı kurtarmakla meşgul oluruz. Kendimiz, ailemiz, işletmelerimiz ve ülkemiz de; şartların, şans ve şanssızlıkların(!) nedeni ile ‘Dananın kuyruğu gibi, ne uzar ne de kısalır’. Sonuç olarak; tepkisel davranıyorsak; takım çalışması ve ‘sürekli başarı’ rüya veya sadece şanstır…

Tüm pazarlama haberleri için -tıklayın-

Son dakika haberleri için -tıklayın-